Etiraf



Bu sevdanın günəşinə
Günəşi nə, atəşi nə?
Bu günəşin atəşinə
Sən də yandın, mən də yandım.

*                *                *       
Sevda dolu o anları,
Baharları, xəzanları,
O park, o xiyabanları
Sən də andın, mən də andım.

*                *                *       
Biz sarvandıq, bu eşq karvan.
Bu karvanın yolu rəvan.
Xoşbəxtlikdir ən son ünvan,
Sən də sandın, mən də sandım.

*                *                *       

Məni səndən soruşdular.
Səni məndən soruşdular.
Qanı candan soruşdular.
Sən də dandın, mən də dandım.

*                *                *       

Zülmətdən gündüzə gəldim.
Sonam, süzə-süzə gəldin,
Mənimlə göz-gözə gəldin.
Sən vuruldun, mən bağlandım.

*                *                *       

Qoydu bizi gör nə hala,
Çapdı atını dördnala,
Çata bilmədik vüsala.
Sən tələsdin, mən yubandım.

*                *                *       

Deyirdin “Dinlə, əzizim”
Bu eşqin bükülməz dizi.
Bir ölüm ayırar bizi.
Sən danışdın, mən inandım.

*                *                *       

Səni mənə yad etdilər.
Bu eşqi bərbad etdilər.
Min fitnə-fəsad etdilər.
Sən səbr etdin, mən usandım.

*                *                *       

Dedilər: “Danış düzünü!”
Sordular sözün yüzünü.
“Onu sevirəm” sözünü,
Sən söylədin, mən utandım

*                *                *       

Yetməsək də muradına,
Heç düşdümmü mən yadına?
Bu məhəbbətin oduna
Sən isindin, mən qalandım.

*                *                *       

Nələr çəkdik, kimsə bilməz.
Aşiq ölər, eşqi ölməz.
Eşqin yolu gedər-gəlməz,
Sən gedirdin, mən dayandım.

*                *                *       
Leyli sən, Qeys Qaya imiş.
Dünya yalan, riya imiş.
Bu sevgi bir röya imiş,
Sən mürgülü, mən oyandım.

                                     Qaya Əliyev
                                            26 mart 2014-cü il

                                                          Bakı şəhəri

0 şərh:

Yorum Gönder

Ən çox oxunanlar

 
Kataloq